اردو

چهارشنبه بود که ساعت 2 رفتیم به سمت دانشگاه. جشن ورودی های 87، از مامان جدا شدم و رفتم پیش بچه ها. امسال تو شریف 8 تا هستیم. 2 تا برق، 2تا کامپیوتر، 2تا صنایع، 1 نفت و 1 مواد. همه چیز خوب بود. سرود و سخنرانی و اهدای جوایز و... اردو! آخر جشن سال بالایی های هر دانشکده با یه پلاکارت و پرچم وایستاده بودن و فریادها بود که بلند می شد، ما هم به سمت فریاد CE بیا اینجا! رفتیم! و البته خداحافظی با مامان... و بعد اردوگاه و افطار و معارفه بین دختران. خواب و بیدار باش ساعت 4 صبح و سحری... و صبح افتتاحیه که پر بود از شعارهای هر دانشکده و تخریب های دیگران! سخنرانی هاو... بعد نوبت معارفه ی کل دانشکده و سخنان استادان: دکتر اجلالی و دکتر کسایی. و دیدن دانشجوی دکترای موفق که در دوران لیسانس برق و کامپیوتر را به طور همزمان با هم خوانده بود و شنیدن این که به مدت 2 ماه هفته ای 10 ساعت می خوابیده هوش از سرمان برد! و بعد بازدید کاخ سعدآباد که چیزی جز خستگی عایدمان نکرد. بازگشت و بازی! پرش با گونی! وسطی! و باز افطار... و بعد سخنرانی های علم بومی! با 5 استاد قدر! خانم دکتری که مسئول نانو بود، مسئول انرژی هسته ای، مسئول هوا فضا، و دو عضو پژوهشکده ی رویان. سخنرانی های جالبی بود. و باز خواب و سحر ... وصبح کلیپ، سخنرانی خانم دکتر بهرامی برای دختران و درنهایت اختتامیه. و در آخر نخود! نخود! هرکی رود خانه ی خود! وقتی برگشتم خونه دیگه مامان نبود... مامان 5شنبه شب رفته بود مشهد... و من جدی جدی مستقل شدم و ت ن ه ا...